|
نمیدانم چه کسی گفت، پول، چرک کف دست است، معلوم نیست چه کسی بود که پول را بدنام کرد و گفت خوشبختی نمیآورد، معلوم نیست از کی علم و ثروت را رودرروی هم قرار دادند تا نتیجه بگیرند دانش بهتر از دارایی است.
این هم معلوم نیست که چه کسی این موضوع را در ذهن مردم جا انداخت که پولدارها خوشبخت نیستند و فقیرها بیشتر از زندگی لذت میبرند، اما پول خیلی کارها از دستش برمیآید، پول معجزه هم میتواند بکند، باز کردن درهای بسته که اصلا در تخصصش است، آرزوها هم با پول از دنیای خیال بیرون میآیند و به ثمر مینشینند. دیگر نمیگویم که با پول میتوان پست و صندلی و احترام هم خرید یا براحتی دور دنیا را گشت و رفت در دل قارهها.
ادامه تحصیل و خرید خانه و دفتر کار و ویلا و ماشین و بلیت المپیک و هزار تای دیگر مثل این هم که برای پول آنقدر پیش پا افتاده است که به چشم نمیآید، اما با پول یک چیز دیگر را هم میتوان به خانه آورد؛ شادی. کسی که پول دارد و دستش به دهانش میرسد، دستکم این است که دغدغه نان و آب و لباس و سرپناه ندارد یا لااقل حسرت خیلی چیزها به دلش نمیماند. کسی که دستش به دهانش میرسد، خود را تکیه داده به دیواری محکم میبیند و از استواریاش، پشتش گرم میشود.
ادامه مطلب
+ نوشته شده در سه شنبه پنجم آبان 1388ساعت
توسط احمد نیک روز
|
|