براي دريافت جديد ترين عکسها و فيلمها و همچنين جديد ترين موزيک ها اينجا عضو شويد :

کارشناسان غربی هم بر اساس گزارش منتشره از سوی بانک آلفا این مسئله را اعلام می کنند که بنیاد و شالودۀ منابع نفتی در روسیه چندان قابل اطمینان نیست و از این جهت استوار و پایدار بودن این منابع نفتی مورد تردید قرار دارد. این کارشناسان بر آسیب پذیری منابع نفتی روسیه از ضعفهای اساسی و زیرساختی تأکید می کنند. کارشناسان غربی بر همین اساس پیش بینی می کنند که شرکت های نفتی روسیه در سالهای آتی به جای کسب سود و درآمد بیشتر هر ساله به طور میانگین 27% تا 40% ضرر متحمل خواهند شد. این امر باعث رکود سهام شرکت های نفتی روسیه همچون لوک اویل، روس نفت، سیب نفت و TNK-BP خواهد شد.

علاوه بر این کارشناسان بانک آلفا این مطلب را بیان می کنند که در بخش نفت روسیه، تنها صنایع پالایشی و پمپ بنزین های زنجیره ای از میزان سود دهی مناسبی برخوردار هستند ولی سرمایه گذاری در بخش استخراج وعملیات اکتشاف به هیچ وجه سودآورنیست.

کارشناسان بانک آلفا در روسیه برای مستدل کردن اظهارات خود این دلایل را می آورند.

1- در برابر افزایش هر چه سریعتر تقاضا برای نفت اقدامات جدی در راستای کشف، استخراج و عرضه بیشتر نفت در روسیه صورت نمی پذیرد.

2- مالیات هایی که بر سرمایه گذاری نفتی وضع می شود بسیار بالاست و مالیات بر تولید نیز سنگین است علاوه براین هزینه های تولید مانند حقوق و مزایای کارکنان نیز بالاتر از حد معمول است. بنابر دلایل فوق سود سالانۀ 5/8% درصدی که در حال حاضر شرکت های نفتی روسیه از تولید نفت کسب می کنند، طی دو سال آینده به 2% درصد سقوط خواهد کرد. یعنی طی دو سال پیش‌رو، سود تولیدات نفتی با 5/6% کاهش از 5/8% به 2% تنزل خواهد کرد.

بانک آلفا در گزارش خود سیاست مسکو در اخذ مالیات های سنگین از شرکت های نفتی را خطای بسیار بزرگ عنوان کرده و چنین استدلال می کند که این امر مانع از سرمایه گذاری شرکت های نفتی در امور کشف و استخراج از میادین و ذخائر جدید و مورد نیاز می شود. باید اذعان نمود بخش اعظم نارضایتی سرمایه گذاران بخش خصوصی در صنایع نفت روسیه مربوط به سیاست مالیاتی کرملین می باشد.

کارشناسان غربی نیز با استدلال به گزارش بانك آلفا این نتیجه گیری را می کنند که تنها چیزی که می تواند سبب رونق صنایع نفتی روسیه شود،افزایش بهای نفت در بازارهای جهان به میزان بشکه‌ای 100 دلار است که این افزایش قیمت نیز نارضایی عمیق مصرف کنندگان را در پی خواهد داشت و باعث خواهد شد تا خطر بزرگی متوجه صنایع نفت روسیه شود. صنایعی را که از بنیان های مهم اقتصادی روسیه به شمار می رود.

در حال حاضر در صنعت نفت روسیه تقریبآً همان شرکت هایی مشغول فعالیت می باشند که در زمان شوروی فعال بودند و می توان گفت که کمپانی های نفتی و صنایع جدیدی در بخش نفت روسیه تأسیس نشده است.اخیرآ هم تحقیقات واکتشافاتی در45 منطقه بد آب و هوا و دور افتاده روسیه در زمینه سرمایه گذاری برای استخراج نفت صورت گرفت که نتیجه این تحقیقات بنابرنظر مستشاران نفتی روسیه سود آور نبودن سرمایه گذاری در این مناطق عنوان شد. مستشاران نفتی روسیه اظهار کردند که سود و منفعت کشف و استخراج منابع نفتی در این مناطق دور افتاده به هزینه سنگین سرمایه گذاری آن نمی ارزد.

بر همین اساس برخی از کارشناسان با استدلال به سودآور نبودن سرمایه گذاری در بخش نفت، نبود منفعت را عامل بی میلی روسها نسبت به سرمایه گذاری نفتی اعلام می کنند. اما برخی دیگر از کارشناسان براین باورند که دولت روسیه با هدف بالا نگه داشتن قیمت نفت از سرمایه گذاری در این بخش ممانعت به عمل می آورد. زیرا عدم سرمایه گذاری در بخش نفت، سبب کاهش تولید نفت خواهد شد و کاهش تولید نفت،قیمت نفت را بالا خواهد برد. در واقع یک همبستگی منفی میان کاهش سرمایه گذاری در بخش نفت و افزایش قیمت نفت وجود دارد که روسها به این همبستگی پی برده و در صدد اجرائی کردن آن هستند.

مسئله دیگری که در رابطه با سیاست نفتی روسیه باید به آن اشاره کرد این است که دولت روسیه با گرفتن مالیا ت های سنگین ازشرکت های نفتی غیر دولتی علاوه بر دنبال کردن کاهش تولید نفت به منظور افزایش بهای آن،هدف دیگری را نیز دنبال می کند وآن ممانعت از تبدیل شدن شرکت های نفتی غیر دولتی این کشور به غول های اقتصادی و در پی آن سیاسی می باشد.

روسها متوجه این موضوع هستند که به علت وجود ذخائر ومعادن غنی،موقعیت ژئوپلتیکی و اهمیت استراتژیکی که روسیه برای غرب و به ویژه آمریکا دارد، همواره این کشور تحت استراتژی ها، طرح ها و دسیسه های سیاسی غرب و به ویژه آمریکا قرار دارد.دراین میان بزرگ شدن شرکت های غیر دولتی در روسیه می توانند مورد استفاده ی دولت های غربی بویژه آمریکا برای ضربه زدن به اقتدار حاکم در کرملین قرارگیرد. در واقع صاحبان شرکت های نفتی زمانی که شرکت هایشان رشد کرده وبه غول اقتصادی تبدیل می شود، به تاثیر گذاری در مسائل سیاسی وکسب قدرت ونفوذ درسیاست تمایل نشان می دهند.

اما دولت روسیه از تمایل شرکت های بزرگ غیردولتی نسبت به فعالیت های سیاسی احساس خطر کرده وبه مقابله با این شرکت های غیردولتی برمی خیزد چراکه درواقع فعالیت سیاسی بخش اعظمی از این شرکت های غیر دولتی نه در چهار چوب سیاست های کرملین بلکه به تحریک کشور های غربی علیه سیاست های دولت روسیه واقتدار حاکم در این کشور صورت می گیرد. لذا کرملین از غول اقتصادی شدن شرکت های غیر دولتی ناهمسو با منافع دولت جلوگیری می کند تا این شرکت ها نتوانند پس از تبدیل شدن به غول اقتصادی با هدایت آمریکا بر سیاست های روسیه تاثیرگذاشته ودردسری برای ثبات سیاسی حاکم در فدراسیون روسیه به وجودآورند. از آن دست دردسرهائی که در قالب انقلاب های رنگین به کشورهای اوراسیا تحمیل شد.

در واقع نیت کارشناسان غربی از ارائه گزارشات و تفاسیری نظیر گزارشات و تفاسیر بانک آلفا و... پیاده کردن گام به گام ملزومات انقلاب رنگین در روسیه است.ابتدا روسها با اعتماد کردن به گزارشات و برآوردهای کارشناسان غربی مالیات ها بر تولید نفت و فشار بر شرکت های خصوصی نفتی را کم کرده وباعث گسترش شرکت های غیر دولتی نفتی می شوند. با توسعه شرکت های نفتی تولید نفت نیز افزایش یافته و در پی آن قیمت نفت کاهش می یابد که این اولین منفعت غرب می باشد. بعد از بزرگ شدن شرکت های خصوصی نفتی،صاحبان این شرکت ها که رهنمون های نفتی غرب به روسیه را عامل توسعه و عظیم شدن شرکت هایشان می بینند، با هدایت آمریکا ونهادهائی مانند بنیاد سورس ( بنیاد صهیونیستی سورس بازیگر اصلی انقلاب مخملی در گرجستان بود) به تاثیر گذاری در مسائل سیاسی وکسب قدرت ونفوذ درسیاست تمایل نشان می دهند. این تاثیر گذاری ها در سیاست ادامه می یابد تا در نهایت به آنچه که در اکراین و گرجستان وقرقیزستان رخداد منتج می شود.

ولیکن با توجه به اینکه روسیه از انبوه کارشناسان نفتی مجرب و بومی برخوردار است لذا گمان نمی رود این کشور، تحلیل های نه چندان بی غرض کارشناسان غربی را اساس کاری خود قرار داده باشند. گواه این مدعا برخورد شدید دولت روسیه با شرکت غیر دولتی یوکاس و رئیس آن ميخائيل خودوركفسكي می باشد. خودوركفسكي رئیس کمپانی عظیم نفتی یوکاس از طريق بنياد خيريه اي به نام روسيه ی باز فعاليت هايي در زمينه سياسي و اجتماعي عليه دولت پوتين انجام مي داد. در واقع همان فعاليت هايي كه در پوشش نهاد هاي مدني و خيريه در گرجستان و قرقيزستان انجام مي شد،از طريق بنياد خيريه روسيه باز نيز به اجرا در می آمد. ولي روسها با دستگيري ميخائيل خودوركفسكي و محکوم کردن وی به گذراندن هشت سال زندان در سيبري، اجازه به ثمر نشستن نتايج فعاليت هاي این بنیاد به اصطلاح خیریه را ندادند. پس از آن نیز به دستور مقامات کرملین شركت نفت يوكاس با اعلام ورشكستگي به مالکیت شركت دولتي روس‌نفت درآمد. مسئله خودورکفسکی و شرکت نفت یوکاس شکست دیگری برای غرب بود كه همواره درتلاش برای خارج کردن صنایع انرژی روسیه از کنترل دولت می باشد. دولت هاي غربي به خوبي مي دانند تا زماني كه صنایع انرژی روسيه در کنترل دولت باشد، روسيه در برابر غرب از اقتدار قابل توجهی برخوردار خواهد بود. اين اقتدار در زمينه خارجي فشار انرژیک مسکو به غرب را امکان پذیر کرده و همچنین افزايش نقش روسيه در معادلات جهاني نیز از قبل این اقتدار برای روسیه حاصل خواهد شد. در داخل نیز اقتدار انرژیک عامل حفظ حاکمیت وثبات سیاسی در کشور، وهمچنین ضامن تماميت ارضي روسيه خواهد بود. تماميت ارضي ای که غرب همواره خواهان تجزیه آن می باشد.