|
جمهوري اسلامي ايران از آغاز حاكميت خود در ايران مورد تحريم قرار گرفت.تحريم هايي كه به صورت و شكلهاي مختلف بر ايران فشار مي آورد.
بسياري از مديران و مسئولان و پايه گزاران جمهوري اسلامي ايران اين تحريم هارا به نفع نظام ميدانستند.
و بر اين باور بوده اند كه تحريم ها آغازي بر پيشرفت ايران خواهد بود.
اكنون سي سال ميگذرد و شاهد تغيرات متعددي بوده ايم.ايران سرزمين نسبتا پهناوري است با مخازن عظيم نفت و گاز.
اينجا نمي خواهيم تاريخ ايران را از گذشته تا به حال ورق بزنيم و يا ملي شدن صنعت نفت را ارزيابي كنيم
در بدو تولد بحث هسته اي و فعاليت هاي آن تحريم هايي كه عليه ايران مي شد شديدتر از گذشته شد.
تحريم هايي كه فقط مردم ايران متن آن را در تلويزيون ميديدند ويا در جرايد مي خواندند و اصلا درك درستي از آنها نداشته اند.ولي با وجود اين همه تحريم هاي شديد فشار بر پوسته جامعه آنچنان كه بايد حس نشد
.حالا بگذريم در طي چند سال اخير كه تورم رشد داشته است كه علت آن به وضوح پيداست.
حال اين سوال براي من جالب است كه بدانم كه اين فشار تحريم ها به كجا وارد شده است.آيا اين فشار سهمگين تحريم هاي كشورهاي صنعتي و بزرگ روي دوش مسئولان نظام بوده؟
بطوري كه مسئولان اين بار سنگين را تحمل كرده اند و تلاششان را چند برابر نموده تا مردم هيچ احساسي از تحريم نداشته باشند.
نه خير آقا//////////
اين فشار مضاعف و بسيار سنگين.سنگين تر از آنچه كه فكرش به ذهن برسد بر روي صنعت نفت بوده است.
اين فشار روي چاه هاي نفت بوده و هست و تا چه موقع ادامه پيدا خواهد كرد نميدانم.
نفتي كه بايد از آن براي شكوفايي و آباداني كشور صرف مي شد حالا سپر بلاست.نفت اين مايع پر ارزش كه هر كشوري از آن بهره مند نيست.نفت بشكه اي صدو چهل دلار.
كه با اين قيمت چه كارهايي كه نميشد كرد.و حال چرا نفت فداي سياست هاي غلط شد.
سهم مردم از نفت چيست؟آيا اين است كه نفت را در مقابل تحريم قرار داد.و اين است سهم ما.....
احمد نیک روز.کنفرانس اهواز
+ نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم تیر 1387ساعت
توسط احمد نیک روز
|
|